Köşebaşı lunaparkı

Bir lunaparkın seyrindeyim
lunaparkta olmak değil
lunaparkın kendisi olmak istiyorum
Atlıkarıncalar eşliğinde güzel bebegim
karşında oturup
yüzüne bakmak istiyorum
Nerede olsam tanırdım
teninin içimi sızlatan kokusunu
Yarım bir nefesti
kulağıma ve ciğerime dolan
Ne zordur ki
gidilirken tutulamayan ellerin sahibi
ve ellere sahip olmak
Ne anlatırdı alnındaki yara
ya da neden elim gitmezdi üstünden
alışılmış yaşayıştan öte
ilk tesadüf denk düşüş
Üç tane çizgideydi
bir yüzü yüz yapan ve
onu elimin altına getirip okşatan şey
Bir nefestir ki;
ellerimi birbirine dolandırıp
gözlerimi yaşlandıran
Devrik bir cümleydi lügatımdaki yeri
ellerindi bu ellerimden düşen
sensiz bir yola
Şehrim terkedildi
ilk önceleri yavaş yavaş
hissedilmeden,
ardından
beni kör eden bir sevginin önüne
avuç içi kadar gözyaşı
Fırsattan istifade öptüm seni
uykuya dalmana beş dakika kala
Ellerimdi bu ellerinden düşen
bensiz bir yola